Het allereerste megaproject wat Van Oord realiseerde in Dubai was Palm Jumeirah. Beter bekend als Palm Island of gewoon de Palm. Een eiland in de vorm van een palm op zo’n 700 ha nieuw land waar circa 110 miljoen m3 zand voor is gebruikt en waarvoor een ringvormige golfbreker van circa 11 km ter beschutting van het eiland is aangelegd. In 2003 werd dit project opgeleverd maar hoe hebben we het aangepakt?

Hoe spuit je een eiland op midden in zee?

Begin met het maken van een gedegen risicoanalyse:

Er zijn eigenlijk twee soorten risico's (op technisch gebied)

• een langzaam voortschrijdend proces dat zich langzaam maar alarmerend kan opbouwen, zoals verkeerde productieramingen of werkbaarheid;
• plotseling opkomende gebeurtenissen zoals een storm die in een keer een stuk van je opgespoten land kan doen wegspoelen. De kans op deze gebeurtenissen en de mogelijke gevolgen daarvan zijn moeilijk te voorspellen en uit te rekenen.

Aan deze laatste risico's is voor de voorbereidingen van Palm Jumeirah extra aandacht gegeven met name voor het te verwachten zandtransport en de mogelijke verliezen als gevolg hiervan bij verschillende strategieën en scenario's om zodoende de uiteindelijk technisch en economisch meest gunstige strategie te ontwikkelen.

Dan zijn er nog de natuurlijke randvoorwaarden zoals waterdiepte, golven, getij en stromingen. In het lange termijn golfklimaat komt de bekende Arabische storm, de Shamal enkele malen per maand voor. In de winter geeft dit golven van 2 tot 3 m en in één of twee grotere stormen rond de 3,5 m. Bovendien is er eens in de 100 jaar kans op golven van zo'n 4,5 tot 5 m.

Om nu te kunnen bepalen hoe de golfinvloed op het werk is hebben we als functie van de voortgang het maandelijks golfklimaat binnen ons werkgebied bepaald voor zo'n 50 punten. Dit hebben we met het golfvoortplantingsmodel SWAN gedaan

Omdat we tot de conclusie kwamen dat bouwen boven water terwijl je nog niet beschermd bent enorme risico's zou geven hebben we ook gekeken wat er zou gebeuren als je alles onder water tot min 4 meter of bv -6 meter zou opspuiten.

Hierbij werd gesimuleerd dat de palm op -4 of -6 m zou liggen. Vooral als de palm hoger werd opgebouwd, namen de verliezen exponentieel toe. We merkten echter dat rond de -6 m en -5 m de resultaten redelijk beperkt bleven. 

Dit alles resulteerde in de volgende strategie:

Onbeschermd (dat was met name de eerste winter) tot -5 opbrengen. Dat kon ook ivm de planning, want je moet binnen zo'n periode wel een minimaal aantal cuubs kunnen plaatsen.

Daarna corridors plaatsen zodat je jezelf niet opsluit.

Opspuiten tot 3 m, in lijn met de voortgang van de ringdam.

We hebben natuurlijk uitgebreid naar de logistiek gekeken om zoveel mogelijk te kunnen dumpen (het snelste en goedkoopste) en voldoende afstand te hebben voor rainbowen en corridors open te laten, zodat de schepen niet onnodig om hoefden te varen.

Afronden pas als alles is beschermd.